Het hoefijzer gaat naar de twee meest bijzondere mensen in ons leven. De mensen die ervoor gezorgd hebben dat we kracht uitstralen en ervoor gaan, dat wij geworden zijn wie we zijn en dat wij kunnen doen wat we doen. Door hen voelen we ons altijd gewaardeerd en gerespecteerd, ze geven ons een groot gevoel van warmte, steunen ons altijd en staan dag en nacht voor ons klaar. Die twee hele speciale mensen waar wij zo enorm veel aan te danken hebben zijn onze ouders.

We hebben in onze ogen de beste jeugd gehad die een kind zich maar kan wensen. Als we uit school kwamen, was onze moeder er altijd met een warm ontvangst. Er was thuis altijd een gevoel van ‘samen’! Dat gevoel is er nog steeds en dat is zo fijn! Dat geeft zo enorm veel kracht, dat is echt onbeschrijfelijk.

Onze vader had een eigen hobby; hij was en is een visser in hart en nieren. Hij deed mee aan wedstrijden en ging er altijd voor de volle 100% tegenaan, een mentaliteit die wij dus van geen vreemde hebben. Die wedstrijden waren in het weekend. De dagen dus dat wij ook vaak wedstrijd hadden. Onze moeder ging met ons mee op wedstrijd.

Totdat paps het gevoel kreeg dat hij teveel miste. Hij zag hoeveel vreugde en plezier wij hadden in onze sport en zei: ”Meiden dit wil ik niet missen, nooit meer!!!” Hij zette zijn eigen hobby in de kast om vervolgens volledig achter onze hobby te gaan staan. Als we hem er naar vragen zegt hij nog steeds: “Meiden, als ik zie hoeveel plezier jullie hebben, geniet ik elke dag!!! Dat is me zo ontzettend veel waard!”

Geen wedstrijd die hij mist, geen proef die hij niet filmt. Hij is onze steun en toeverlaat en onze grootste fan. We kunnen altijd op hem bouwen en hij heeft de wereld voor ons over!

Onze moeder begrijpen we zonder enig woord en vertrouwen we blindelings. Ze laat ons nooit in de steek en geeft al haar liefde om ons gelukkig te maken. De band die we met haar hebben is onbeschrijfelijk sterk en dat is al vanaf onze jeugd. Ze ging altijd met ons mee naar de manege, om ons onze hobby te kunnen laten uitoefenen. Ze was er altijd voor ons. En nog! Met een luisterend oor bij een kop thee en een koekje, voor het voeren van de paarden, het wassen van de wedstrijdspullen, het maken van de dagelijkse lunch en niet te vergeten een warm ontvangst voor elke gast. Daarvoor zet ze met grote regelmaat haar eigen vrije tijd opzij en zegt dan: “Als ik jullie gelukkig zie, ben ik dat ook!” Ook zij is onze steun en toeverlaat, onmisbaar en zeer speciaal!

Onze ouders wonen op een prachtige boerderij met 3,4 hectare grond in Sint Laurens, waarvan ze het prachtige terrein grotendeels beschikbaar hebben gesteld voor onze dressuurstal. Het is een geweldige plaats om te wonen. Als kind daar op te groeien met zoveel ruimte en vrijheid wens je ieder kind toe. Nu nog is het ons thuis, ondanks dat we zelf al geruime tijd zijn uitgevlogen.

Onze ouders hebben ons geholpen onze droom waar te maken, zij hebben ons geholpen te worden wie we nu zijn en te bereiken wat we bereikt hebben. Voor ons onmisbare schatten van onbeschrijfelijk veel waarde!

Paps en mams, BEDANKT VOOR ALLES!